|
STORIA
DELLA PASTIERA IN RIMA
A Napule regnava
Ferdinando
Ca passava e'
jurnate zompettiando;
Mentr' invece a'
mugliera, 'Onna Teresa,
Steva sempe
arraggiata. A' faccia appesa
O' musso
luongo,
nun redeva maje,
Comm'avess
passate tanta guaje.
Nù bellu juorno
Amelia, a' cammeriera
Le
dicette:
"Maestà, chest'è a' Pastiera.
Piace e'
femmene, all'uommene e e'creature:
Uova, ricotta,
grano, e acqua re ciure,
'Mpastata
insieme o' zucchero e a' farina
A può purtà
nnanz o'Rre: e pur' a Rigina".
Maria Teresa facett a' faccia brutta:
Mastecanno,
riceva: "E' o'Paraviso!"
E le scappava
pure o' pizz'a riso.
Allora o' Rre
dicette:
"E che marina!
Pe fa ridere a
tte, ce vò a Pastiera?
Moglie mia,
vien'accà, damme n'abbraccio!
Chistu dolce te
piace? E mò c'o saccio
Ordino al cuoco
che, a partir d'adesso,
Stà Pastiera la
faccia un pò più spesso.
Nun solo a Pasca,
che altrimenti è un danno;
pe
te fà ridere adda passà n'at' anno!"
|